Fara í efni

Najczęstsza reakcja na stratę

Konsekwencje klęsk żywiołowych, takich jak ta, która miała miejsce we Wschodniej Islandii mogą być różne. Po wydarzeniach tej wielkości często osoby ponoszą różnego rodzaju straty. Mówiąc o stracie, często kojarzymy ją ze stratą bliskiej osoby, która jest bolesnym i emocjonalnym procesem okresu żałoby. Oczywiście radością i z wdzięcznością przyjmujemy fakt, kiedy okazuje się, że nikt nie został ranny ani nie zginął w wyniku klęsk żywiołowych, które miały miejsce. Jednak, strata może oznaczać wiele innych rzeczy niż utrata bliskiej osoby i przybierać różne formy. Ludzie przeżywają wiele rzeczy w swoim życiu i doświadczają rozmaitych strat, takich jak utrata pracy, małżeństwa i utrata zdrowia, ale także, jak to ma miejsce w niektórych przypadkach po osuwiskach ziemi, jest to utrata mieszkania i mienia osobistego, ale także wartości kulturowych i wyglądu miasta. Potrząsa również fundamentami stabilności, której ludzie pragną, i poczuciem bezpieczeństwa. Taka nagła strata często wywołuje reakcję żalu i należy pamiętać, że taki proces jest zindywidualizowany niezależnie od tego, co dana osoba straciła. Istnieje wiele czynników i dlatego nie jest możliwe porównanie różnych strat. Żal, którego ludzie doświadczają po stracie, często powoduje mnóstwo emocji, które mogą być skomplikowane i nieprzyjemne, ale powszechne i normalne w następstwie takiej traumy. Niektóre z tych reakcji mogą być uczuciem osamotnienia, zmęczenia, trudności z koncentracją, złością, lękiem lub drażliwością, ale także poczuciem winy, np. że lepiej wyszłem z tej sytuacji niż mój sąsiad lub poczucie, że nie ma się prawa do tych emocji, ponieważ nikt nie umarł lub inni mają gorzej.

Kiedy poniosłeś stratę i odczuwasz którekolwiek z powyższych, ważne jest, aby zdać sobie sprawę, że są to normalne reakcje i potrzeba czasu, aby przepracować te emocje. Każdy z nas jest inny i dlatego doświadczenia takie są indywidualną sprawą. W tym czasie ważne jest, aby być cierpliwym i tolerancyjnym wobec siebie i innych, niektóre dni będą nieuchronnie lepsze niż inne. Czasami ludzkie doświadczenia straty dzielą się na cztery etapy. Dobrze jest mieć to jako punkt odniesienia, chociaż nie dotyczy to wszystkich i osób, niektórzy przechodzą przez ten proces na swój własny sposób. W pierwszym etapie ludzie uświadamiają sobie i stają przed tym, co się wydarzyło, na drugim etapie przepracowują emocje, które się z tym wiążą, takie jak lęk, złość, rozczarowanie i smutek. Trzeci etap zajmuje się praktycznymi zadaniami i organizacją, zwracając uwagę na finanse i szukając pomocy i informacji w razie potrzeby. W czwartym etapie patrzymy w przyszłość, próbując sobie uświadomić i przyzwyczaić się do życia w zmienionych okolicznościach.

Społeczeństwo jako całość stoi w obliczu zmian w następstwie osuwisk. Przed nami wiele prac odbudowy, siła w jedności i kreatywność bez wątpienia pchną te projekty przed siebie. Odbudowa wymaga czasu, a wszyscy mieszkańcy mają do odegrania rolę, między innymi poprzez bycie dla siebie podporą, wyrażanie swoich poglądów i dzielenia się pomysłami oraz uczestniczenie w przyszłych pracach.

Poradzenie sobie w tym trudnym czasie to teraz nasze życiowe wyzwanie, które może czasami wydać nam się trudne, jednak pomocą może być dla nas- dobre i regularne odżywianie, sen, odpoczynek i relaks, ćwiczenia oraz dzielenie się myślami i uczuciami z tymi, którym ufamy. Dobrze jest również wiedzieć o dostępnych środkach wsparcia, jeśli chcesz szukać dalszej pomocy. Informacje o nich można uzyskać w Centrum Serwisowym.

Elfa Dögg S. Leifsdóttir, psycholog Czerwonego Krzyża, lider zespołu projektów zdrowotnych, elfal@redcross.is

Síðast uppfært 21. janúar 2021
Var efnið á síðunni hjálplegt?